Kimsenin sahip olamayacağı güzelliğe sahiptim ben

Bir gün sustu gülümsemen soldu güzelliğim ellerinde

Sevmeden ölme derlerdi bana hep

Sevdiğim gün öleceğimden 

kimse söz etmememişti

Herkes giderken güle güle demeye üşenirken

İlk kez acıdı yüreği bu kez biri giderken 

Gitmene sebep olan ben

Sustum şimdi herşeyi içime gömerek 

Ölümü düşünmenin günah olduğunu düşünürken

Şimdi hergün binlerce kez ölüyorum 

Yaşamdan sonra ölüm acılaarı dindirir diye öğretmişlerdi

Dindirmezmiş öğrendim

Ölümden sonraki yaşamsa artık kurmak istemediğim bi hayal bana 

Kolumdaki çocukluktan kalma ize bakıp

Kim  yarayabildi beni diye düşünürken her seferinde

Şimdi aynadaki yansımamı kim sildi diye söyleniyorum 

Bu kez kim olduğunu biliyorum

Ona kızamıyorum

Tekerleme gibi söylerdim eskiden kime neden olduğunu bilmeden 

Öylece çıkardı ağzımdan seni seviyorum sözü

Dilim söylerken kalbim hep geri adımlarda kalırdı

Bazı kelimelerse aklımın ucundan bile geçmezdi

Bir gün hiç tanımadığım bi sözü söyledim

Sonumsun

Tekrarı devamı öncesi sonrası yok

Sonumsum

                  AYLİNE SAMİLA