BUNCA SENE
Kadere yön veren rüzgar değilmiydi
İstanbul'un  arka sokaklarından dolanıp,yolumu kesen
Beni aşkına savuran
Yoksa biz mi kader seçtik birbirimizi
İstanbul'a inat
Vazgeçemediklerimiz olmadı mı bizim
Giderse uğrana ölebileceklerimiz
Şairliğimize renk kattırıp
Ellerimizle uğurladıklarımız
Yoksa biz şair değil de
Şiir olmayı mı sevdik birbirimizde
Ağlamıyormuyduk daha evel sanki
Vardı elbet derdimiz tasamız
Boyumuzu aşan hayat çilemiz
Yoksa biz ağlamalara rest çekmek yerine
Birbirimizin gözünden akan yaşta olmayı mı diledik
Bunca sene..

                AYLİNEEE SAMİLA