Bugün 12 Eylül
12 Eylül Darbesi veya 1980 İhtilali. Türk Silahlı Kuvvetlerinin 12 Eylül 1980 günü yönetime el koyduğu yani Amerika’nın dediği gibi bizim çocukların başarıya imza attıkları tarih.
Ben daha bıyığı yeni terlemiş bir genç yâda çocuktum. Babam sabah ekmek fırınına gönderdi erken kalkıyorduk her zaman ki gibi,
Büfemiz vardı. Ankara’nın Telsizler Mahallesinde. Diğer bir deyişle Örnek mahallesinde.
Evimizin karşısında ekmek fırını vardı. Bu arada babamda namaz kılıyordu diğer bir yanda annemde.
Ben sokağa çıktım askeri araçlar vardı. Aklıma hiç ihtilal falan gelmedi. Çünkü ihtilal nedir bilmiyordum.
Fırına yaklaştım fırının yanında tank duruyor ve askerler ekmek alanları sıraya diziyor ve sokağa çıkma yasağı olduğunu söylüyorlardı. Başlarındaki komutan sanki kendini ilah sanıyorcasına ukala tavırlarla vatandaşlara ve erlere emirler yağdırıyordu. Bağırıyor çağırıyor, ekmek alanlara ihtiyar, kadın, çoluk çocuk demeden.
Saat sabahın beşi bu arada!
Eve geldim ve babam neden geç kaldın dedi. Bende; baba dedim askerler sokağa çıkmayın dedi, dedim. Babam eyvah dedi. Babam 1933 doğumlu birçok ihtilal görmüş ki hatta ablamın biri 1960 İhtilali sabahı doğmuş. Radyoyu açtı oradan spiker konuşuyor ordu yönetime el koydu diyordu.
2 gün iş yerimizi açmadık. Açtığımız gün babam Altındağ Çinçin polis karakoluna askerle polisler götürüldü. Bir gün kaldıktan sonra serbest bıraktılar birçok isim sormuşlar, Psikolojik baskıya uğramış dayakta yediyse bilmiyorum. Çünkü bizden korkuyordu çocuklara bir şey olur diye biz dokuz kardeştik belki de onun için bize anlatmadı.
İşte 12 Eylül'ün bendeki hatırası.
12 Eylül’e gelenek bir çok olaylar yaşandı bir çok genç sen sağcısı ben solcuyum diye kursuna dizildi yani kardeş kardeşi vurdu.
Ama benim hiç anlamadığım Ülkücülerin sucu neydi darağacını idam sehpalarını hak edecek, bugün dahi anlaşmış değilim, Sinop ceza evinde bursa da Ankara Ulucanlar ve Mamak askeri ceza evlerinde Ülkücülere işkencelerden geçtiler.
Birçok abımızdan de dinledim gördükleri işkenceleri halada birçoğu da yaşıyor Allah uzun ömürler versin. Onlarda hala neden işkence gördüklerini ülküdaşlarının neden idam sehpalarında asıldığını bir türlü anlayamamışlar çünkü Ülkücüler bu vatan komünist bir sisteme geçmesin diyerek komünizmin ayakları altında ezilmesin bu vatan diye mücadele içinde olanlardı.
Tek suçları vardı bu vatanı karşılıksız sevmiştiler.
Ezan susmasın bayrak inmesin diye
Can verdiler baş verdiler.
5000 şehit verdiler ama Allah yolundan vatan yolundan bir adım dahi geri adım atmadılar.
Sizleri unutmadık unutmayacağız unutturamayacaklar.
Şahadet şerbetini bu vatan için içen ülkü devleri…
Sevgiyle kalın…
vehbikaya71@hotmail.com
