Dün gece şehir uykudaydı
Her taraf sus pus
Ölüm sessizliğinde
Zifiri bir karanlık
Dolaştım bir başıma
O en tenha sokaklarda
göz gözü görmüyordu
Bir bendim uykusuz olan
Birde Yalnızlık
Artık korkmuyordum yalnızlıktan
Tenha sokaklardan
Zifiri karalıktan
Ölüm gibi suskunluktan
Korkmuyorum
Sensiz kalmaktan korkmuyordum
Çünkü Ölüm Kadar Suskun Ölüm Kadar Soğuk sun Artık